Gecenin yarısı bir bakıyoruz, ekipler Sözcü TV’nin etrafını sarmışlar ve epeydir beklenen o meşum eylem gerçekleşiyor. Millet sabah kalktığında iyice anlıyor neyin ne olduğunu. Şimdi bu bir darbe değildir de nedir? Sürekli muhalif sesleri keserek daha nereye kadar ilerleyecekler?
İsteyen zaten bir şekilde yolunu buluyor. VPN kullanıp yurt dışından dahi belki o en sakıncalı gördüğünüz yayınları izleyip takip edebiliyorlar. Günü gelecek, belki dumanla haberleşecekler ama yine de bazı şeyleri ifade etmeye çalışacaklar.
Sen ne kadar daha suyu dikine akıtabileceksin?
Ne yani Kuzey Kore gibi interneti de mi kapatacaksın? Zaten her türlü engellemeyi, bant daraltmasını yapıyorsun. O da yetmiyor, bazı yayınları kaldırmaları için yayın platformunu tehdit ediyorsun. Her şeye sürekli müdahale ediyorsun…
Ama olmuyor, yine olmuyor ve hiçbir zaman olmayacak.
Bu fon skandalında sürekli dalga dalga ortaya çıkan ifşalar öyle böyle şeyler değil. Demek ki turpun büyüğü başka heybelerde. Onlara da sıra gelecek. Bu son ifşanın üzerinden Sözcü’ye baskın yapılmış olması bir tesadüf de olabilir, zira bugün değilse yarın bir gün olacaktı bu darbe…
Gün bugünmüş!
Şimdi elbette biz Türk Solu olarak bunlara alışığız. Bizim gazetemiz o kadar sakıncalıydı ki, zaten hiçbir bayide satışı yoktu, dağıtımı yapılmıyordu. Hatta PTT ile dahi abonelere ulaşmaz olduk. Şaka gibi değil mi? O yüzden neyin ne olduğunu biliyoruz. Sözcü’ye geçmiş olsun.
Fakat buradan bir dönüş yok. Kendi aralarında makas değişimini yaparken böylesine yalpalamaları başka facialara da mal olabilir. Fakat bu sefer milletimiz, dışarının Türkiye’de kimin iktidar olacağını söylemesine müsaade etmeyecektir. Belki damat ve oğul birbirlerine vura vura yeni fidanlar yeşerecek fakat o fidanların olgunlaşıp meyve vereceğini pek düşünmüyorum.
Ancak gasp rejimi bu şekilde mütemadiyen düdüklü tencerenin deliğini kapatıp nefes almasını engelliyorsa bilsin ki patlama yakındır.
