Etiyopyalılar uzun mesafeler, maratonlar koşar. Jamaikalıların hepsi sprinter olup 100 metreye çıkar. Burada farklılık nedir diye baktığım zaman; kasların lif tiplerine bakmak gerekir. Lif tipinin kırmızı kas, beyaz kas gibi iki zıttı ayrıldıktan sonra bir de aralarında bir kas tipi vardır.
Kırmızı kas dediğimiz kas; dayanıklı, bol damarlı olduğu için de rengi kırmızı olan, lifler içinde bol mitokondri bulunarak, pirüvik asitten yani CH3‘ten asetilkolin oluşturan bir mekanizmaya sahip olan mitokondrileri olan ve oksijen kullanan kas tipidir.
Beyaz kas ise ani şok hareketleri yapan, patlayıcı kuvveti yaratan, aerobik değil anaerobik olan, enerji olarak ATP veya kreatin fosfat kullanabilen ve damarları bulunmadığı için rengi beyaz olan kaslardır. Bunlar fonksiyonlarını farklı işlemler için sürdürmektedir. Bunların dışında, beyaz kasların bir ikinci tipi de, kısmen artık aerobik kapasitesi artmış ve oksijen kullanabilen, anaerobikten aerobiğe geçen, hızlı, kuvvetli yarıçapı olan kaslardır.
Bunlar da bizim anlattığımız prensipte, birinci tip kas powerlifter‘ların veya ağırlık çalışmacılarının veyahut da yüksek atlayıcıların kas tipidir. İkinci tip bahsettiğimiz kırmızı kaslar maraton koşucularının endurance (dayanıklılık) çalışmalarındandır. Ama on tekrarlı maksimum kas büyümesini sağlayan kaslar ise Tip 2B’dir. Yani beyaz kasların kısmen pembeleşmiş diyebileceğimiz kas tipidir.
Peki, bunların anlamı nedir? Aslında bir tekrarlı patlayıcı hareketleri yaparken adenozin trifosfat (ATP) kullanırız, kreatin fosfat belki 3 saniye kadar kullanılabilir. Kırmızı kaslar oksidatif kas olduğu için, yağ hücrelerini parçalayarak ondan yüksek mitokondri, yüksek sayıda asetilkolin yaparlar. Bir yağ hücresinden yaklaşık 124 asetilkolin, asetilkolin ATP, adenozin trifosfat oluşturur. Normal glikolitik evredeki bir glikozdan 24 ATP oluşturur. Ama anaerobik koşullarda gene bir molekül glikozdan ancak iki tane ATP oluşur ve diğer taraftan glikoz laktik aside döner.
Yani bu pembe kaslar on tekrarlı bir egzersiz yapma sürecinde, on tekrar maksimum kiloyla çalışan ve büyüme kapasitesi olan kas tipidir. Birinci kas tipi olan beyaz kaslar, ani refleks veren ve patlayıcı kuvvet oluşturan kaslardır. Bunlar da kasta depolanmış ATP, adenozin trifosfattan fosfat ayrılarak yeni glikojenler çıkar. Fosfat, kreatin fosfat oluşturur. Kreatin fosfatlar birbiriyle birleşerek yine üç fosfatlı enerji oluşturur.
Bu bir tekrarlı hareketleri yüzde yüz maksimumu temsil eder. Oysa yüzde 85’ten altı tekrar yaptığımız harekette veya yüzde 75’ten on tekrar yaptığımız harekette artık bu yine anaerobiktir. Ama glikozdan laktat üreterek anaerobik koşullarda growth hormone salgılamasını sağlayan bir mekanizmadır.
Bizim bu on tekrar antrenmanımız bu, esas olarak beyaz kasların ikinci tipi; hafif kızarmış, pembeleşmiş kaslardır. O yüzden maksimum kas kütlesini artıran ve geliştiren kuvvet devamlılığını oluşturan kaslardır. Diğerleri ise uzun mesafe koşusu, çok yüksek tekrar dayanıklılığı gibi konulardaki kaslardır. Ama onların hacimleri kas kütlesi açısından daha düşük orandadır. Dikkat edersek maraton koşucularının kasları minimize iner. Yüz metrecilerin ise kaslıdır.
Ama bu ikisi arasında en yüksek kaslı olanı powerlifter‘a on tekrarlı hareket yaptırdığımız zaman kasının artması ile büyük kas kütlesi ortaya çıkmaktadır. Kas kütlesini büyüttükten sonra tekrar bir tekrarlı hareketlere dönerek oradaki tüm sinir ağını %100 çalıştıran bir noktaya gelince sporcu kas kütlesini büyüttüğü ve o büyüme oranında da kuvvetin arttığını görecektir.
Buradaki mantığımız aslında on tekrar neden %100 momentary efekti esas alıyoruz sorusunu sorduğumuzda, bu on tekrar ve pembe kasları anaerobik olarak laktat enerjisi ile kullandığımız zaman vücut, growth hormone ve testosteron salgılamaktadır. Ve bu antrenmanın esasında vücut hücreleri zedelenmekte, tahrip olmakta ve metabolik stres ortaya çıktığı için, ertesi gün hormonların yarattığı etkiyle growth hormone ve testosteronla hücreler içine giren testosteron, messenger ribonükleik asit (mRNA) formatında, hücre içindeki aminoasitleri o insanın proteinine çevirir.
Growth hormone ise karbonhidratın düşük olduğu ortamda ortaya çıkar ve ağırlıklı olarak yağ hücrelerini glikoza çevirir. Ve glikozu hücre içine taşır, aminoasit içine taşır, aynı insülinin yaptığı görevi yapar. Ve hücre içinde protein sentezi yaparak testosteronun yaptığı mekanizmayı çalıştırır.
Bu da bizim bu on tekrarlı egzersizimiz hormonu fışkırttığı için ertesi günde büyümeyi sağlamaktadır. Bir tekrarlı harekette hormon fışkırmamaktadır ve o yüzden adale büyümemektedir. Ama çok uzun tekrarlı hareketlerde, yüz tekrarda kan pompalanmakta ve volüm şişmekte ama ertesi gün büyüme değil küçülme gelmektedir.
Çünkü büyümeyi tetikleyen hormonlar bu yüksek tekrarlı çalışmalarda düşmektedir. On tekrar yerine yirmi tekrar yaptığımız zaman, bunun anlamı on tekrar maksimum yaptığımız kiloyla antrenman yapmak ile yirmi tekrar yapabildiğimiz kiloyla antrenman yapmak arasındaki fark gibi algılayın. Yoksa yirmi tekrar yapabileceğimiz kiloyla on tekrar yapmak anlamında değil.
O zaman on tekrarda growth hormone salgılanması maksimum olurken laktat dönüşümüyle paralel olarak, ama yirmi tekrar ve üstüne yaptığımız tekrarlarda growth hormone salgılanması olmadığı gibi, tersine bir anabolik döngüden katabolik döngüye dönerek antrenman esnasında proteinlerin aminoasitlerine dönerek katabolik bir şekilde protein yıkımına sebep olduğu ortaya çıkmaktadır. O yüzden bu kas tipinin antrenman fizyolojisine dönüşünü analiz ettiğim zaman maksimum kas geliştirme için maksimum hormon salgılanacaktır. On tekrar en ağır kiloyla yaptığımız bir sette hormonlarımız fışkıracak doğal olarak ve bu birkaç gün içindeki adalelerimiz büyüyecektir.
İşte bizim burada amacımız budur ama bu sert antrenmanı yapıp da dışarıdan hormon alırsak hormon salgılaması mümkün olmayıp susacağı için antrenman boşa gidecektir. Ama antrenman yapıldığı için kas yorulduğu için dışarıdan growth hormone ve testosteron alınca kas belki doğal salgılanandan daha fazla hormon geldiği için daha fazla büyüyebilecektir. Ama amacımız kas büyütmek değil, kası büyüten endokrin sistemimizin growth hormone ve testosteron salgılamasını sağlamak ve bu da bizim gençliğimizin devam ettiğini göstermektedir.
30 yaşın altında bu hormonlar salgılanmaktadır ama sonra düşer. O zaman hormon düşüşüne paralel olarak kas düşüşü, kemik yoğunluğunun düşüşü, sinir ağı aktivitesinin düşmesi, derinin bozulması ve beyin hücrelerinin, beynin küçülmesi aynı bu sürecin ürünüdür. O yüzden gençlikteki ağır antrenmana alışmış olan kişiler bunu ileri yaşlarda da 30 yaşından sonra da devam ettirerek hormon salgılamasına yatkın bir formülle vücudu 70’li yaşlarına kadar hormon salgılamasıyla maksimum tutabilirler. 70 yaşlarından sonra hormon salgılanması düşmeye başladığı zaman yine replacement terapi ile dışarıdan hormon alınabilir ama bu alınan hormon mutlaka ağır antrenmanla match edilmelidir. Ağır antrenman yapılmadan alınmış hormonun hiçbir etkisi olmayacaktır.
