En az bir aydır Ankara’da dün başlayan NATO Zirvesi ile yatıp kalkıyoruz. Yandaşların temel kaygısı Trump ile Erdoğan’ın iyi ilişkiler kurması, Türkiye’nin AKP’nin öngörüsüzlükleri yüzünden çıkartıldığı F-35 programına geri alınması gibi konular. Daha birkaç ay önce İran Savaşı dolayısıyla dünya Amerikan karşıtlığı şampiyonasında birinciliğe oynayan kendileri değilmiş gibi Türkiye’nin Şeriatçılarının tümü yeniden özlerine dönüp en büyük Amerikancı oluverdi.
Diğer taraftan da NATO toplantısı bahanesiyle AKP büyük bir gözaltı ve tutuklama kampanyasına girişti. Protesto yapma “ihtimali” gördüklerini, muhalifleri, solcuları, ilgilileri ve bunlarla birlikte konuyla ilgisi olması hiç beklenmeyecek kişileri bile içeri aldılar. Geçen hafta bunun NATO’nun talebi ve karakterinden kaynaklanmaktan çok AKP’nin kendi diktatörlüğünden kaynaklandığını yazmıştım. Yani NATO olmasaydı da AKP buydu…
Evet, kimse inkâr edemez. NATO emperyalist bir örgüt. Aynen Avrupa Birliği, Şanghay İşbirliği Örgütü ve benzerleri gibi. Yaptıkları, söylemi, tavırları da buna göre şekilleniyor. Tabii ki insanlar da emperyalist bir örgüte tepki duyuyor, isyan ediyor.
Haftalardır Türkiye’de olan da bu: Herkes NATO’ya küfür ediyor. NATO protesto ediliyor, gazetelerde ve sosyal medyada NATO aleyhine yazılıyor çiziliyor. Televizyonlarda, özellikle de muhalif olanlarında NATO’nun ne kadar kötü olduğu hakkında konuşuluyor.
Bu yapılanlarda tabii ki hiçbir sorun yok. Hatta tüm bunların demokratik bir ülkede yapılması gereken şeyler olduğu açık. Bunun da ötesinde Türkiye, AKP idaresinde hiç de demokratik olmadığı ve herkes kendini frenlediği için az bile yapılabiliyor.
Fakat dürüst olalım. Türkiye’nin temel meselesi NATO mu, yoksa AKP’nin ta kendisi mi? Birçok kesim – ki içinde samimi antiemperyalistler de var, yeminli Avrasyacılar da – şöyle bir formülle Türkiye gerçeğini açıklıyor: NATO emrediyor, AKP yapıyor. Bu, AKP’nin emperyalistlerin de desteğiyle kurulmuş, onlardan akıl almış ve bugünlere gelmiş bir dikta rejimi kurduğu gerçeğinin ötesinde bir şey. Bu açıklama sanki NATO olmasaymış AKP gibi bir Kürt-İslamcı, Cumhuriyet karşıtı hareket olmayacakmış gibi aralarında bir mekanik nedensellik olduğunu varsayıyor. Fakat bu meselenin iç boyutunu tamamen görmezden gelip her şeyi dış boyutla açıklayan tek taraflı yüzeyselliğe yol açıyor. Oysaki AKP’nin kendi dinci, etnikçi, Cumhuriyet yıkıcı ajandası “dış güçler” olmadan da var.
AKP’ye bugüne kadar yaptıklarını gerçekten NATO mu yaptırdı yoksa AKP, doğrudan doğruya kendisi Kürt-İslamcı bir iktidar olduğu, ideolojisi ve politikası bunları gerektirdiği için mi bunları yaptı? NATO olmasaydı bunları yapmayacak mıydı? Şimdi dışarıdaki bir gücü şeytan olarak tanımlayıp bir ay boyunca onu protesto etmek de bir şey. Dediğimiz gibi bir aşamaya kadar da doğru ve yapılması gereken bir şey. Fakat teslim edelim ki aynı zamanda yanıltıcı.
Türkiye’nin asıl sorunu, bu halde olmasının gerçek sebebi dışsal bir sebep değil doğrudan içsel bir sebep yani AKP iktidarının ta kendisi.
Evet, yine NATO karşıtlığı yapalım dediğim gibi bunda hiçbir sorun yok ama bunun esas meselenin üstünü örtmesine de izin vermeyelim. Graham Fuller ve Bush’tan, Tom Barrack ve Trump’a kadar AKP’nin akıl hocaları, destekçileri, güdücüleri çok oldu. Fakat AKP, bunlar olmadan da AKP’dir. Asıl sorun evin içindeyken dışarıya odaklanmak tabloyu tamamen yanlış okumak olur.
