Birkaç gün önce Tayyip Erdoğan, memleketi Rize’de yaptığı konuşmada “yaklaşan seçimleri başarıyla atlatacağımıza inanıyorum” gibi bir cümle kullandı.
Bunun ardından yine erken seçim tartışmaları da başladı. Bilirsiniz, bu tartışmalar her birkaç yılda bir tekrar alevlenir. Bu defa da Yeni Parti’nin adı açıklanmayan bazı önde gelenlerinin seçimin gerçekten yaklaştığı yönündeki değerlendirmeleri basına yansıdı. Bu değerlendirmelerde, AKP’nin artık tükendiği, açılış töreni yaparak açıklarını kapatamayacakları gibi tespitler öne sürülüyordu.
Bu yaklaşımın ne kadar gerçekçi olduğu epey tartışma götürür. AKP’nin mi muhalefetin mi güçsüz olduğu, erken bir seçimin yaklaşıp yaklaşmadığı gibi soruların cevapları pek de muhalefetin inandığı ya da bizi inandırmaya çalıştığı gibi olmayabilir.
Fakat gelin şimdi, bu hafta sonu yapılacak olan Rusya Devlet Duması seçimlerine göz atalım.
Biliyorsunuz, 2024’te Putin, 6 yıl süre için yani 2030’a kadar yeniden devlet başkanı seçilmişti. Rus seçimlerinin bir özelliği var: Sonuçları önceden ve kesinlikle biliniyor! Bu defa yapılacak parlamento seçimlerinin sonucu da önceden belli. Rusya’da gerçek muhalefet denilebilecek her oluşum engellenmiş, hatta birçok muhalif lider ya hapse atılmış ya da bir şekilde fiziksel olarak ortadan kaldırılmış durumda.
Ama mesele bundan da ibaret değil. Yine en büyük parti olarak seçimden çıkacağı kesin olan Putin’in partisi Birleşik Rusya dışında, Rusya Komünist Partisi ve faşist bir parti olan Liberal Demokrat Parti diğer büyük partilerdir. Tüm bu partilerin ortak özelliği ise Putin’e temel politikalarda ve özellikle de Ukrayna işgali konusunda asla karşı çıkmamaları hatta sonuna kadar destek olmaları.
Yani Rusya’da ortada gerçek bir seçim olmadığı gibi gerçek bir muhalefet de yok. Seçimin Putin’in savaş ve işgal politikalarını, diktatörlüğünü ya da Rusya’daki mevcut düzeni bir santim bile değiştirebilecek bir etkisi de yok.
Yani görüntüde bir seçim olacak ama Rusya’da her şey yine Putin’in isteği doğrultusunda eski hamam eski tas devam edecek.
Üzülerek şunu belirtmek zorundayım ki bu seçimle Rusya’da iktidarın, meclis çoğunluğunun, dış politikanın ya da bir başka şeyin değişeceğini ummak ne kadar safdillik ise artık burada da benzer beklentilere girmek bir o kadar safdilliktir.
Elbette adının başında “muhalif” sıfatı olan birçok politikacı hiç de öyle saf insanlar değil. Onlar da ne olduğunu, ne olacağını en az bizler kadar tespit edebilen kişiler.
Doğrusunu söylemek gerekirse onlar da aynı düzenin muhalif kanadını oluşturmak dışında bir misyon üstlenmedikleri ve yollarını böyle çizdikleri için sanki ortada kazanabilecekleri ve değiştirebilecekleri bir şey varmış gibi davranıyorlar. Bir sonraki aşamaya geçersek bugünkü iktidar blokunun temel politikası olan Açılıma da karşı çıkmıyorlar. Gerçekte muhalefet ettikleri bir şey de yok! Ama işte bu oyunu oynamak, onların da çarkının dönmesini sağladığı için işlerine geliyor. Yani saflık bir yana son derece kurnazlar…
Türkiye’deki tablo ile Rusya’daki tablo arasında artık kayda değer bir fark yok.
Ve maalesef, şunu özet olarak tespit etmemiz gerek:
Rusya seçimleri ne kadar önemliyse artık Türkiye’de olacak seçimler de ancak o kadar önemlidir.
