1980 sonrasında Türkiye yeni bir döneme girdi. Bu dönemde sadece siyasi yapı değil, toplumsal ve dinî dengeler de yeniden şekillendirildi.
Soğuk Savaş yıllarında ABD’nin Sovyet etkisini durdurmak için geliştirdiği “Yeşil Kuşak Projesi”, İslam coğrafyasında dinî yapıların desteklenmesini öngörüyordu. Türkiye de bu stratejinin önemli merkezlerinden biri hâline geldi.
Bu süreçte çeşitli cemaat ve dini organizasyonlar güç kazandı. Rabıta tartışmaları yıllarca gündemde kaldı. Devlet kadrolarında örgütlenmeler başladı.
Ancak en büyük yapılanma FETÖ oldu.
Yıllarca “hizmet hareketi” görüntüsü altında büyüyen bu yapı, eğitimden yargıya, emniyetten Türk Silahlı Kuvvetleri’ne kadar devletin kritik kurumlarına yerleşti.
Burada sorulması gereken en önemli soru şudur:
Bu kadar büyük bir yapılanma yıllarca nasıl fark edilmedi?
Çünkü mesele yalnızca bir cemaat yapılanması değildi. Aynı zamanda devlet içinde paralel bir sistem kuruluyordu.
2000’li yıllarda siyasi iktidarla kurulan yakın ilişki sayesinde FETÖ daha da güç kazandı. Ortak operasyonlar yapıldı, devlet kadroları birlikte şekillendirildi.
Sonunda ise 15 Temmuz gecesi yaşandı.
Milletin büyük direnişiyle engellenen darbe girişimi, Türkiye tarihinin en kritik kırılmalarından biri oldu.
Ancak bugün hâlâ birçok insan şu soruyu sormaktadır:
Bu yapı gerçekten sadece kendi başına mı hareket etti, yoksa daha büyük uluslararası planların taşeronluğunu mu yaptı?
Türkiye’nin yakın tarihini anlamak için bu soruların cevabı hayati önemdedir.
Ali AÇIK
Emekli akademisyen
Siyaset Bilimi uzmanı