Yusuf Tekin’in bakan olmasından beri Millî Eğitim Bakanlığı hep tartışmaların odağında oldu. Tekin’in tarikat ve cemaatlerle protokol yapması ve sonra da bunları sivil toplum kuruluşu olarak tanımlayarak savunması ilk adımdı. Ama bununla da sınırlı kalmadı.
Geçtiğimiz günlerde sınıfta Atatürk’e ağır hakaretler ettiği için tutuklu yargılanan bir “öğretmen” önce tahliye edildi, sonra da beraat ettirildi. Beraat gerekçesi, hakaret etmemiş olması değildi. Evet, hakaret vardı ama alenen yapılmamıştı. Çünkü sınıf kamusal alan sayılmıyordu! Şimdi bu beraat ettirilmiş gericinin yeniden göreve başlaması konuşuluyor. Bu arada, bu “öğretmen”in geçtiğimiz günlerde Cumhuriyet için “yüz yıllık narkoz” diyen iktidar yanlısı Memur-Sen Genel Başkanı Ali Yalçın’ın yönettiği Eğitim-Bir-Sen’in üyesi olduğunu da belirtelim. Tahliye edildiğinde adliye çıkışında tekbirlerle karşılanan “öğretmen” için ilk geçmiş olsun mesajı yayınlayanın yine bu “narkozcu” sendika başkanı olduğunun da altını çizelim.
Diğer taraftan başka bir öğretmen sendikası olan Eğitim-İş’in düzenlemek istediği “Atatürk’e Mektup Yazma” yarışmasının da bu yıl bakanlık tarafından engellendiği, gelen haberler arasında.
Kısacası ortada vahim bir durum var. Atatürk’e düşmanlık ve hakaret edenin önünün açıldığı, Atatürk’ü okul gündemine sokmak isteyenin engellendiği bir ortam var. Ve bu son derece tehlikeli ve acı durum, doğrudan “millî” eğitimi yönetenler tarafından oluşturuluyor.
Peki; Atatürkçüler, özellikle de öğrenci çocuğu olan Atatürkçü aileler, bu duruma karşı ne yapacak?
Ne yapmalı?
Bu işleri yapanlara lanet etmek bir seçenektir ama çözüm değildir.
Nasıl olsa bir gün bu düzen de değişir, her şey düzelir diye beklemek de aynı şekilde.
Yapabileceğimiz çok şey olduğunu bilmeliyiz. Okulda Atatürk yok sayılıyorsa, Atatürk’ü anlatmak isteyen öğretmen engelleniyorsa, biz evlerimizi Atatürk’ü öğreneceğimiz ve çocuklarımıza layıkıyla öğreteceğimiz birer okula çevirmeliyiz. Kızmak, beklemek ve eleştirmek yetmez. Harekete geçip elimizden geleni yapmalıyız ve emin olun, bu her şeyi değiştirecek çok büyük bir adım olacaktır.
Bakın, İleri Yayınları ve Temel Tarih Kitaplığı çok güzel işler yaptı. Çocuklar için yazılmış ve Atatürk’ü anlatan kitapların yanında artık Atatürk’ün kendi yazdığı Geometri, Doğu Cephesi Anıları, Zabit ve Kumandan ile Hasbihal, Karlsbad Anıları, Atatürk’ün yazılmasını sağladığı Medeni Bilgiler ve Türk Tarihinin Ana Hatları gibi kitaplar yayınlandı.
Bununla birlikte Atatürk’ün okuduğu kitaplardan on beşi (Ziya Gökalp, Yusuf Akçura, Grigori Petrov gibi önemli isimlerin eserleri) de artık elimizin altında. Bu diziden çıkan kitap sayısının 100’e ulaşması hedefleniyor. Bunları en önemli bulduklarım olduğu için saydım. Bunların yanında okunacak ve okutulacak yüzlerce eser var…
Atatürkçü ailelere çağrımdır:
Evlerimizi gericiliğe karşı birer enstitüye dönüştürelim. Hem biz Atatürk’ü okuyarak daha da bilinçlenelim hem de “millî” eğitimin yapmadığını, yapmayacağını yapalım.
Görev hepimizin!
Şikâyet, yılgınlık değil çalışma, okuma, okutturma zamanıdır!
Gelecek, bizim emeklerimizle kurulabilir.
