Ocak ayında 14 yaşındaki Mattia Ahmet Minguzzi, Kadıköy’ün orta yerinde katledildi. Sırf kibar ve efendi olduğu için, nezaket gösterdiği için, “afedersin kardeşim” dediği için ve evet, melek gibi güzel yüzlü bir Türk çocuğu olduğu için katledildi.
Katilleri onu itip tekmeledi ve defalarca bıçakladı. Sonra da cep telefonuna poz verip Ahmet’in bıçaklanırken yüzünde oluşan kahredici acının taklidini yaparak eğlendiler. Nereden baksanız canavarca, hunharca bir cinayetti bu. Nefretle işlenmişti.
Ve bu nefretin ırkçı bir yönü de var. Yargılanan katillerin aileleri altı aydır durmadan Minguzzi’nin ailesine tehditler yağdırıyor. Davadan vazgeçmelerini ve basına konuşmamalarını istiyorlar. Ama siz benim aile dediğime bakmayın. Bu bir aşiret/kabile davranışıdır.
Aşiret mensupları, Mattia Ahmet Minguzzi’nin mezarını bile tahrip ettiler… En son Bakırköy’deki protesto eylemde Ahmet’in annesi, cep telefonuna gelen tehdit mesajını kameralara gösterdi. Tehdit mesajında açık açık Türklüğe hakaret var.
Katleden Kürt, katledilen Türk olunca akan sular durur durmuş. Süreç içinde DEM Parti’den, AKP’den, çeşitli Kürtçü, sol-liberal çevrelerden “suça sürüklenen çocuk” söylemlerini duymaya başladık. Çünkü Minguzzi’yi tekmeleyip bıçaklayan katiller 15 ve 16 yaşında. (Gerçi bir de bıçağı temin edip saldırıyı organize edenler var fakat nedense onlar serbest.)
Biliyorum, ölüm karşılaştırmak ve acı yarıştırmak hoş değil ama bahsetmek zorundayım. Aynı çevrelerin 17 yaşındaki Ogün Samast için böyle bir hassasiyet geliştirmediği malum. Kimse ona “suça sürüklenen çocuk” demedi. Ogün Samast, cinayet işlemek üzere silah temin etmiş, cinayet için uzun yolculuk yapmış, cinayet öncesinde keşif bile yapmıştı. Gerçi evet, Samast çocuk mahkemesinde yargılandı ama “çocuktur, yargılamayalım da rehabilite edelim” diyen olmadı.
Dink cinayetinin politik atmosferini de yadsımamalıyız. Bu cinayet, Türkiye’de belli çevrelerin Türklüğü aşağılamak için fırsat bulduğu büyük bir kampanyanın fitilini de ateşlemişti. Açılım süreci, tam da bu atmosfer üzerine oturtuldu.
Şimdi AKP’li Adalet Bakanı “çocukların suçtan korunması”nın önemine parmak basıyor. Ama bu ülkede çocukların katledilmeden özgürce yaşaması gibi bir derdi var mı bilemiyoruz.
İstanbul Barosu Çocuk Hakları Merkezi Başkanı Av. Kardelen Ateşci ise “Suça sürüklenmiş çocuklar mağdurdur. Bu laf hoşunuza gitmese de gerçek budur.” diyebiliyor.
Peki bu hukuk şövalyeleri, Minguzzi’nin acılı anne babasına yapılan sistematik aşiret zulmü karşısında kılını kıpırdatıyor mu? Terörist annesine empati beslenip şehit annesinin hakim karşısına çıkartıldığı bir plan ve programdan hiç böyle bir beklentiniz olmasın.
Anlayacağınız, ikinci açılım sürecinde öldüren Kürt, öldürülen Türk olduğu için keser yine aynı tarafa yontuluyor. Türklük aşağılanırken Türk’ün katilleri mazur görülüyor.
Teröristlere af istiyorlar, hatta onları bir bir cezaevinden çıkartıyorlar. Bebek katilleri, “dağa kaldırılan gençler” oluyor, “teröre sürüklenen gençleri” oluyor, teröristbaşı da barış elçisi…
Şehidinin katiliyle helalleşmeyi reddeden şerefli anneler gibi, Mattia Ahmet’in annesi de işte bugün ırkçı faşist damgası yiyor, Türklüğüyle aşağılanıyor.
Yani bebek katillerine af isteyenler, şimdi çocuk katillerine de af istiyor. Çok mu?
